Persberichten
< Terug naar vorige pagina
Schuttevaer 28/01/06: Copyright © 2006 Uitgeverij Nassau.
Binnenvaart ontkomt niet aan AIS
Rotterdam wil desnoods wetten wijzigen om te zorgen dat in 2012 binnenschepen de Rotterdamse haven niet meer binnen mogen zonder transponder. Dat zei de Rotterdamse havenmeester Jaap Lems vrijdag op de jaarvergadering van Koninklijke Schuttevaer-afdeling Rotterdam. Hij presenteerde daar het nieuwe verkeersbegeleidingssysteem voor de Rotterdamse haven.
AIS, Smart Ecdis, Smart Radar,Integrated Bridge Systems, Dynamic Environment en Comprehensive Path Reduction. Lems strooide in zijn presentatie Vessel Traffic Management Future kwistig met Engelse termen. Hij vond dan ook dat Engels de voertaal moet worden in de binnenvaart. Omdat het aantal scheepsbewegingen in Rotterdam de komende jaren op sommige plaatsen met meer dan vijftig procent toeneemt, ontkomt de binnenvaart volgens Lems niet aan een transponder. ‘En 2012 vind ik nog een erg voorzichtige datum. Wij zijn er met de bouw van het nieuwe systeem namelijk vanuit gegaan dat de binnenvaart uiterlijk in 2012 AIS heeft. Alleen op die manier kunnen we een veilige en vlotte vaart blijven garanderen. We kunnen de vaarweg namelijk niet aanpassen. ‘En als AIS dan goed werkt, is het de vraag of we onze 34 radarstations nog nodig hebben. Het hele gebied is gedekt met radar, maar ook al met AIS. De radarstations kosten miljoenen per jaar. Toch hebben we besloten in elk geval tot 2025 radardekking te blijven geven. We worden zakelijker, maar niet onveiliger. Ik ga er vanuit dat iedereen het hier mee eens is.’ Afdelingsvoorzitter Groenewold is positief over AIS. ‘Ik heb met de proef meegedaan en het was fantastisch. Hadden we het vorig jaar nog over de privacy, nu vragen we ons al af of we er veilig mee kunnen varen. En over vijf jaar is AIS ook nog eens nauwkeurig.’

Sector tegen
Schuttevaerdirecteur Kees de Vries vond echter dat Lems te hard van stapel liep. ‘Voorlopig is de sector tegen AIS. Zestig procent van onze achterban is tegen varen met een transponder. Wij zijn geen principiële tegenstander, maar voorlopig wordt het dus niet ingevoerd. Overigens bleek uit een proef met tien schippers dat die allemaal enthousiast waren en de transponder niet meer kwijt wilden. Maar er zal altijd een groep blijven die tegen is. ‘Uit de proef bleek wel, dat de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van AIS nog niet goed is. Schepen zaten soms op heel andere plekken. Dat rijmt niet met de volkomen veiligheid die de havenmeester nastreeft. AIS kan de radar dus nog niet benaderen. Was het maar zo dat AIS al zo nauwkeurig is.’ Lems was het wat dat betreft met De Vries eens. ‘We kunnen pas zonder radarstations als je kunt aantonen dat dat veilig kan. Maar we moeten beter kunnen communiceren. We kunnen niet veilig blijven varen zonder bepaalde hulpmiddelen. De minister vraagt dit van ons. Misschien moeten we de wet wel veranderen of sommige regels nu al aanpakken. Bijvoorbeeld de verplichting van een radarreflector. Maar het maakt ons niet uit of het nu een transponder heet of AIS, als het maar communiceert.’

Voordelen
De binnenvaart heeft volgens Lems zelfs grote behoefte aan AIS. De schipper krijgt dan onder meer informatie voor reisplanningen, over veilig varen, het zoeken van een ligplaats en ondersteuning van de ‘papierwinkel’. ‘Maar het belangrijkste is, dat het systeem uit de jaren tachtig aan het einde van haar levensduur is. Aanpassingen kosten goud geld. Verder verandert de maritieme omgeving, evenals de informatiebehoefte. De beveiliging wordt bijvoorbeeld steeds dominanter, de schepen worden groter en het aantal scheepsbewegingen neemt toe. Het is onze taak ervoor te zorgen dat de schipper daar zo min mogelijk van merkt. We gaan voor een veilige, vlotte, efficiënte verkeersafhandeling. Maar het moet ook kostenbewuster, zakelijker en efficiënter. De verkeersbegeleiding gaat meer elektronisch managen en minder mondeling afhandelen.’ Voorbeelden van voordelen voor de binnenvaart zijn Dynamic Environment en Comprehensive Path Reduction. Het eerste systeem begeleidt de schipper bijvoorbeeld naar de losplaats met de mogelijkheden van het moment. Daarbij moet worden gedacht aan de ETA’s, waterstanden en stromingen. Nu zijn dat vaak nog aannames. De schipper krijgt dan bijvoorbeeld de ideale vaarlijn op zijn elektronische vaarkaart. Als hij die lijn aanhoudt, heeft hij geen hinder van andere schepen. Je hoeft dan geen veiligheidsmarges in te bakken, die ten koste gaan van de efficiency. Die veiligheid is heel belangrijk als er meer LNG-tankers naar Rotterdam komen. Die varen alleen op veilige havens. De verkeersleider kijkt dan alleen of iedereen zich aan de afspraken houdt.’ (EvH)
Copyright © 2006 Uitgeverij Nassau.
 
 
 
 
© 2011 Periskal cvba, Alle rechten voorbehouden.